«كاسَه اِشكِنَك» نام لري گل شقايق است .زيبايي بصري خاص اين گل  سبب شده كه نزد هنرمندان  و شاعران اهميت ويژه اي داشته باشد و سبل عشق و شهادت نيز شده است. گلبرگهاي اين گل چنان حساسند كه به محض كوچكترين تماسي با دست از گل جدا مي‌گردند. اين گل در دشتهاي برخي از نقاط كشور عزيزمان همچون استانهاي همجوار زاگرس مي رويد و منظر سبز اين دشتها را با قرمزي خاص خود كامل  مي كند.در نزد بعضي از طوايف لر اين عقيده وجودكه اگربه اين گل آسيب رسانده  وگلبرگ‌هايش را جدا نمايند به خانه نرسيده كاسه‌اي در خانه‌ مي‌شكند كه اين عقيده خود حكايت از نگاه خاص همراه با احترام و تقدس مردمان كهن  زاگرس نشين به طبيعت دارد. صورت‌هاي ديگر اين واژه «كاسَه اشكِنِك» و «كاسَه اشكِه» مي‌باشد.

گُلِ كاسَه اِشكِنَك وَختي دِرا يادِ تو مئفتم
دَسِمِه نئري اَيَه پِلْ مُحورِم يِوارَه مئفتم
(وختي شقايق درآيد به ياد  تو مي‌افتم واگر تو دستم را نگيري چرخ خورده و ناگهان مي‌افتم)